کتاب شعر نوآوری این است

سروده یحیی علوی فرد (شاعر و نویسنده باغچقی)

به عنوان کتاب برگزیده فصل جمهوری اسلامی برگزیده شد

این موفقیت را به آقای علوی و همه باغچقی ها تبریک می گوییم

منبع خبر : خبرگزاری آینده روشن

علی قلی زاده.سیاحت شرق

مجتبی باغچقی متولد 68 از جوانان محله 17 شهریور شمالی شهر بجنورد است .

خودش می گوید دوران ابتدایی بعد از یک سال ورزش ژیمناستیک کشتی آزاد را در سالن شهید صفا تحت نظر درتومی یکی از مربیان پیشکسوت آغاز کرد.

بعد از مدتی به طرف ورزش جودو رفت و توانست در مدت 7 سال فعالیت در این رشته ورزشی در سطح استان و کشور بدرخشد.

ولی حضور او در دفتر هفته نامه سیاحت شرق بیشتر به خاطر افتخار جدیدی بود که هفته گذشته در سطح بین الملل کسب کرده بود که ربطی به جودو نداشت ولی خیلی هم بی ربط نبود.

در گفت و گویی صمیمانه با این پهلوان بجنوردی که ریشه اش از روستای حماسه پرور باغچق است؛ از او و این افتخار جدیدش پرسیدیم و حرف های دیگری که برای شما و احتمالا مسئولانی که می خواهند از جوانان نمونه استان و منتخب تجلیل کنند و برای مسئولان آموزش و پرورش و تربیت بدنی جالب باشد.

جودو در خراسان شمالی به واسطه کشتی چوخه و وجود ریشه این ورزش در این خطه توانسته برای این استان و حتی کشور مدال آفرینی کند.

اولین مدال آفرین خراسان شمالی در این رشته ورزشی که بود؟

زین العابدین حقانی اولین کسی بود که از بجنورد توانست طلای جودو آسیا را بدست آورد.البته این طلا حتی برای کشور هم اولین بار بود.

بعد از آن تکرار این مدال ها از سوی مصطفی دلیریان و محسن بخشایی ، علی محمدنیا و خیلی دیگر از ورزشکاران که همه موفقیت هایشان را مدیون ورزش چوخه و اساتید این رشته بودند دریافت کردند.

اساتید چوخه فکر می کنم بی نام و نشان ترین سرمایه های ورزشی این استان هستند که موجب شده اند طی سال های گذشته فنون و عشق به این ورزش بومی را نسل به نسل حفظ کنند.

اگر اشتباه نکنم قهرمان پروری روستای شما به خاطر این جریان باشد.

پدرم آن گونه که می گوید از قدیم کشتی چوخه یکی از سنت های روستای باغچق بوده است .

در عروسی ها این رشته ورزشی یکی از سرگرمی های جوانان بوده است حتی در کنار مراسم پایان سربازی و مراسم ختنه سوری کشتی چوخه به پا می شد و جوانان دوستانه با هم کشتی می گرفتند و فنون کشتی به کسانی که نگاه می کردند آموزش داده می شد .

به خاطر همین باغچقی ها همیشه در سطح منطقه در مسابقات چوخه پهلوان داشته اند و توانسته اند قهرمان های بین الملیی چون مصطفی دلیریان، مهدی باغچقی،ابراهیم باغچقی ،شیر محمد نیکونژاد و بنده را در ورزش های کشتی آزاد، جدو و کوراش به ملت ایران تقدیم کند.

در سطح استان و بجنورد هم به خاطر این ورزش توانسته ایم طی سال های گذشته مدال آفرینی خوبی برای جودو و کوراش داشته باشیم .

حول و حوش 5 سال است که بچه های خراسان برای کوراش مدال آوری می کنند . بخشایی و دلیریان و شادروان احمد عفتی از جمله مقام آوران کوراش بودند .

اگر بخواهی مهم ترین مقام مهمی را که کسب کرده بودی را بگویی کدام را عنوان می کنی؟

در سال 80 در سطح استان به مقام اول جودو در وزن 34 کیلو دست یافتم سال 81 وقتی در انتخابی مسابقات کشوری که در چناران برگزار می شد ؛ پس از مغلوب 3 حریف که احساس می کردم مشکلی مقابلم نیست ، شکست خوردم و ناخواسته گریه کردم چون به فینال راه پیدا نکردم و از ورود به تیم ملی بازماندم .

افسردگی این شکست و درس های عقب مانده ، وادارم کرد که یک سال به درس بپردازم .

آموزش و پرورش هیچ توجهی نمی کرد؟

هیچ توجهی به من در این زمینه نشد و همیشه من از نتیجه حضورم در مدرسه خاطره خوبی نداشتم حتی به خاطر توجه ام در ورزش مجبور شدم یک سال در جا بزنم و از زندگی عقب بیافتم.

من خودم آموزش و پرورشی هستم و احساس می کنم در این زمینه کم کاری شده است و در کنار این همه مدرسه خاص و ویژه برای دانش آموزان حداقل یک کلاس در یک مدرسه برای ورزشکاران می توند باب خوبی برای توجه به ورزش باشد.

دادن جزوه و آموزش از راه دور هم می شود و فکر می کنم برای آموزش و پرورش کاری ندارد.

متاسفانه در کشور ما این کارها برنامه ریزی نشده ! چند سال پیش یکی از دانش آموزانم که استعداد خوبی در زمینه ورزش داشت در زمینه تحصیلی موفق نبود.

مسلما حضور او در بین دیگر دانش آموزانی که درس هایشان خوب است برای او خوب نیست و توام با تحقیر آمیزی است که از این جریان به او داده می شود.

متاسفانه همین طور هست که می گویید.من هم احساس خوبی نداشتم. بسیاری از دبیران که از وضعیت من مطلع نبودند ضعف من در درس ها را به حساب تنبلی می گذاشتند.

از کی به تیم ملی دعوت شدی؟

در سال1384 شهریار تهران مسابقات قهرمانی جودو برگزار شد و من توانستم به مقام دوم این مسابقات دست پیدا کرده و به تیم ملی جودو بزرگسالان دعوت شوم.

اردوهای تیم حداقل 15 روز است و در طی سال 7 یا 8 بار برگزار می شد و از لحاظ تحصیلی کاملاً به من ضربه می زد.

و من بودم و درد عقب ماندن از تحصیل که به عنوان یک دغدغه برخی اوقات کاملا جلوی موفقیت های ورزشی ام را می گرفت.

امیدوارم مسئولانی که جوان و توجه به امور جوانان را ادعا می کنند کمی به این مشکلات توجه داشته باشند و سعی کنند با توجه به امکانات موجود در زیر ساخت ها این نقص ها وجود نداشته باشد.

واقعا با خودم فکر می کنم این رضازاده در زمان تحصیل احتمالا چقدر تحقیر می شد و ممکن بود به خاطر همین تحقیر ها شاید به عرصه ورزشی هم ورود پیدا نکند.

متاسفانه همین طور هست که می گویید.

باید مسئولان برای این تناقض کاری بکنند.اگر ورزشکار افتخار آفرین هست و ورزش یک ارزش محسوب می شود باید به درس ورزشکار هم توجه شود و کمبود های تحصیلی اش با برنامه ریزی آموزشو پرورش جبران شود.

در حال حاضر شنیده ام دانشجو هستید!

در کامپیوتر دیپلم گرفتم و در دانشگاه آزاد شیروان در رشته کامپیوتر مشغول به تحصیل می باشم .

کشتی چوخه ، جودو و کوراش !

از تفاوت های این ورزش ها و شباهت ها یشان صحبت کنید.

در جودو ورزشکار آزادتر است و می تواند از هر قسمت بدن حریف که بخواهد بگیرد ولی در کوراش مثل کشتی باچوخه اندام بالا تنه تنها می تواند با اندام بالاتنه حریف و پاها هم با پاهای حریف می تواند درگیر شود .

در امتیازات ، شروع ، پایان و اخطارها هم تنها نوع گفتاری فرق می کند .

خاستگاه کوراش ازبکستان است و گفتار این ورزش ازبکی است ولی در جودو گفتار ژاپنی است .

و رفتن شما به کوراش؟

سال 84 مقام سوم را سطح استان در کوراش کسب کردم و با توجه به رشدم در ورزش جودو با توجه به مقام سوم جوانان کشور سال 86 و سوم بزرگسالان بسیج سال 87 و با توجه به شباهت کشتی چوخه و کوراش با اینکه ورزش اصلی ام جودو است و توانایی هایی که در ما احساس شد از سوی مربی ام برای شرکت در مسابقات کوراش دعوت شدم.

از طرفی فدراسیون کوراش و جودو در کل کشور یکی است .

اساتید شما در عرصه کوراش و جودو؟

رضا مهنانی ، مجید جوادی فرد از اساتید من هستند که خودشان تجربیات خوبی در عرصه های کشوری و حتی بین المللی داشته اند .

فکر کنم در عرصه ورزش هم مربی ها وضعیت خوبی نداشته باشند.

از لحاظ ورزش زیاد به آنها رسیدگی نمی شود و بیشتر این مربی ها از سر عشق و علاقه کار می کنند.

دو سالی هست که از سوی سازمان ملی جوانان ،از جوانان نمونه استان تجلیل می شود.از شما در سطح استان تجلیل شده است؟

نه متاسفانه این کار صورت نگرفته است.

بزرگترین سرمایه شما در حال حاضر چیست؟

پدرم بزرگترین سرمایه ی من است او در زمینه ورزش و تحصیل حامی اصلی ام بود.

ورزش در درجه بعد سرمایه دیگر من است . سالم بودن و نرفتن به راه هایی که غیر ورزشی است مهم ترین ارزش است که برای من داشته است .

یکی از ارزش های ورزشکاران همین سالم بودن شان است.یکی از دوستان من آنقدر حرمت ورزش را در وجودش حفظ کرده است که اگر کسی سیگاری هم باشد از حضور او خجالت می کشد که در حضورش دست به سیگار بزند.

درست است. دور و بر من دوست سیگاری نیست . یعنی کسی که اهل این کارها باشد دوستی من به درد او نمی خورد.

تمرین های ورزشی ات را هنوز داری؟

برای ماندن در تیم ملی جودو ناچارم.

هر روز 2 ساعت سالن علیدخت و به غیر از آن تمرین های هوازی از جمله دو میدانی و وزنه را هر روز به مدت یک ساعت در برنامه کاری ام گنجانده ام ولی از زمان شروع دانشگاه کمتر می پردازم .

و سوال آخر !

مجتبی با غچقی هفته گذشته موفق شد در سطح بین الملل هم افتخار آفرینی کند.

فکر می کنی هنوز هم بتوانی به مقامی بالاتر از آن دست پیدا کنی؟

همیشه از زمانی که جودو را شروع کرده ام همیشه به این امید بوده ام که زمانی من هم بتوانم پرچم ایران را بالا ببرم و امیدوارم با تلاشی که دارم طی سال های دیگر به این آرزو دست یابم و خیلی خوشحالم که هفته گذشته توانستم اولین حماسه جهانی ام را با کسب مقام سوم جوانان کوراش جهان در استانبول ترکیه رقم بزنم .

و یک سوال بعد از سوال آخر!

چند نفر از بچه های تیم کوراش کشور از خراسان شمالی بودند؟

از 6 نفر تیم ملی کوراش محسن باغچقی و محمد قلی پور از بجنورد و یک نفر هم مانه سملقان بود.

در ضمن سرپرست تیم هوشنگ ولی پور سرپرست سابق تربیت بدنی خراسان شمالی بود که خیلی برای تیم زحمت کشید تا موفق شویم.

و سخن پایانی؟

از نشریه شما و مصاحبه با شما لذت بردم و امیدوارم مطالبی که عنوان شد برای تشویق جوانان استان خراسان شمالی به سوی ورزش مفید بوده باشد.

و تشکر ویژه ای از و پدر و مادرم و اساتیدی که داشتم ؛دارم.

منبع : http://www.bojnordnews.blogfa.com/post-1201.aspx